ΘΕΜΕΛΙΟΙ ΛΙΘΟΙ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Με ιδιαιτερη χαρα

σας παρουσιαζουμε την πρωτη

εκδοτικη μας προσπαθειa

Με τη μέγγενη της οικονομικής κρίσης να σφίγγει όλο και περισσότερο την πατρίδα μας και με τις σφυρηλατημένες πάνω στο αμόνι τόσων αιώνων αξίες να βρίσκονται σήμερα σε χειμερία νάρκη, αυτές οι ίδιες αξίες που υπήρξαν το εφαλτήριο της από αρχαιοτάτων χρόνων μεγαλουργίας μας, το να αναδεικνύεις, μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, τους δασκάλους του χθες, τους δασκάλους της αγωνίας και του αγώνα μέσα στο οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι εκείνης της εποχής, εκείνους τους φωτοδότες που μας βοήθησαν να προκόψουμε στη ζωή μας, θεωρούμε πως είναι κάτι πολύ σημαντικό, είναι σαν να χτυπάμε ζωηρά το σήμαντρο της ελπίδας...

Το πόνημα αυτό, που με περηφάνια αλλά και συγκίνηση εκδίδουμε, είναι ένα βιβλίο της τρυφερής πνοής του παρελθόντος, που γίνεται εισπνοή ζωής και δημιουργίας στο σήμερα και δυναμώνει, σε τόσο χαλεπούς καιρούς, την ανάσα μας... Δυστυχώς, δεν έχουμε καμιά τύχη ν’ ανακάμψουμε, τούτες τις δύσκολες ώρες που περνάει η χώρα μας, αν δεν ανατρέξουμε πίσω στους θεμέλιους λίθους του παρελθόντος, δηλαδή στις αρχές της αλληλεγγύης, της αλληλοκατανόησης και της κοινωνικής συνευθύνης.

Εμείς, που διαφεντεύουμε τις τύχες του Κοινωνικού Κέντρου «ΣΤΑΥΡΟΣ ΧΑΛΙΟΡΗΣ», προσπαθώντας να υλοποιήσουμε όλα εκείνα που οραματίστηκε ο μεγάλος εμπνευστής του εν λόγω ιδρύματος, Σταύρος Χαλιορής, ξεκινάμε, μ’ αυτό το βιβλίο, την παρέμβασή μας στο χώρο των εκδόσεων της περιφέρειας, γιατί ακριβώς πιστεύουμε ακράδαντα σ’ αυτό που είπε κάποιος: «Τα βιβλία είναι τα ματογυάλια, με τα οποία βλέπουμε τον κόσμο∙ στα αδύνατα μάτια είναι περισσότερο ωφέλιμα, γιατί ενισχύουν και διατηρούν το φως».

Το Διοικητικό Συμβούλιο

του Κοινωνικού Κέντρου

«ΣΤΑΥΡΟΣ ΧΑΛΙΟΡΗΣ»

... Έτσι, όταν πήρα όλο το υλικό στα χέρια μου, και καθώς το μελετούσα, με το ζωντάνεμα της αγωνίας των ηρωικών δασκάλων της μετεμφυλιακής εποχής, βρέθηκα, χωρίς να το καταλάβω, να γυρίζω το τιμόνι στο καράβι του χρόνου πίσω ολοταχώς, και να ζω, μέσα σε μία τρυφερή σιγή και   μοναξιά, που είναι οι καλύτεροι φίλοι της ψυχής, τα δικά μου παιδικά χρόνια, την αγωνία του δικού μου δασκάλου, να μας μάθει γράμματα, αλλά και να μας δείξει πώς πρέπει να πορευτούμε στο δύσκολο δρόμο της προκοπής και της προσφοράς, με τον ούριο άνεμο της ελπίδας.

Χαράλαμπος Αθ. Μανανάς,

Επιμελητής Έκδοσης

... Μέσα λοιπόν στις σελίδες τούτου του πονήματος, σφιχταγκαλιάζεται ο χρόνος-μνήμη με το δάσκαλο-άνθρωπο και από το σμίξιμό τους αναδύεται η έννοια «παιδεία» στις δύο της διαστάσεις: της γνώσης και της κουλτούρας. Και οι δύο αυτές αξίες, κάτω από την εποπτεία του ήθους, κυλούν στα κείμενα του βιβλίου, είτε είναι επιστολές, είτε συνεντεύξεις ή αφιερώματα-κρίσεις για το δάσκαλο...

Ανέστης Ακριτίδης,

Καθηγητής Φιλόλογος